Tuesday, September 12, 2017

ناهید همت آبادی: ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

هنوز هم گاهی که مهتاب بر زمین می تابد و آسمان شب در جاده ی شیری از جهش ستاره های دنباله دار سرشار می شود، من نیز با تماشای هر یک از آنها خیال می‌کنم که روح کسی اکنون از جسم او عروج کرده و به ستاره اش پرکشیده است؛ از بس که در کودکی برایم گفتند هرکس برای خود در آسمان ستاره ای دارد و پرواز هر ستاره ی دنباله دار، به معنای مرگ یکیست که روحش از جسم گریخته و به ستاره ی خود بازمی‌گردد.
برای همین من وقتی برادر کوچک دلبندم هم شبی ناگهان پر کشید و رفت، تا طلوع صبح به آسمان خیره ماندم تا پرواز روحش را با جهشِ ستاره اش دنبال کنم و به خاطر بسپارم تا روح من نیز هنگام حلول در جسم ستاره ام...


No comments:

Post a Comment